مجبور کردن سهامدار برای فروش سهام سهام خود در یک شرکت

وقتی به فروش سهام در یک شرکت فکر می کنید ، در مورد فراخوانی یک کارگزار سهام فکر می کنید و به او می گویید که 500 یا 1000 سهم خود از شرکت XYZ را برای فروش در بازار قرار دهد و از کسی بخواهید سهام را خریداری کند. اما همه شرکت ها به همین ترتیب اداره نمی شوند. شرکت های زیادی وجود دارند که فقط چند سهامدار دارند که شرکت را نیز مدیریت می کنند. این شرکت ها از نزدیک تحت عنوان (از نزدیک به معنای فقط تعداد معدودی از صاحبان) شرکت ها اغلب مبارزات قدرت دارند ، که یک سهامدار را که اغلب در اقلیت است ، ترک می کند و از جهت شرکت ناامید می شود. بر خلاف تماس با یک کارگزار بورس و فقط فروش سهام مانند یک شرکت بزرگ ، فروش سهام سهام در یک شرکت کوچک بسیار سخت تر است. بسیاری از شرکت ها توافق نامه های سهامدار دارند که راه های مختلفی را برای سهامداران برای فروش سهام خود ، خواه به شرکت یا سهامدار دیگری باز می گرداند. اما در نیوجرسی ، هنگامی که همه چیز N. J. S. A.§14A: 12-7 سه راه برای دادگاه فراهم می کند تا به یک سهامدار دستور دهد تا سهام خود را بفروشد.

دو سه راه برای مجبور کردن فروش سهامدار با مفهومی است که به عنوان "بن بست شرکت" شناخته می شود ، یعنی عدم موفقیت شرکت به دلیل بن بست بین سهامداران یا بین مدیران. هیچ رای اکثریت وجود ندارد. راه دیگر مربوط به تقسیم سهامداران در قدرت رای گیری است. اگر پس از دو جلسه سهامدار سالانه ، عدم انتخاب جانشینان به مدیرانی که شرایط آنها منقضی شده یا به انتخابات و صلاحیت جانشینان آنها منقضی شده است ، وجود دارد ، یک بن بست به گونه ای وجود دارد که دادگاه می تواند مداخله کند. N. J. S. A.§14a: 12-7 (1) (الف). برای تأثیرگذاری این رویکرد ، شما باید حداقل یک سال بروید بدون اینکه تعداد مناسبی از اعضای هیئت مدیره داشته باشید تا عمل کنند و نشان دهند که سهامداران نمی توانند به اجماع مربوط به چه کسی رای دهند. راه دیگر زمانی اتفاق می افتد که مدیران (یا مدیریت شرکت) نمی توانند "یک یا چند موضوع اساسی را برای احترام به مدیریت امور شرکت انجام دهند. N. J. S. A.§14a: 12-7 (1) (ب). به عنوان مثال ، مدیران قادر به توافق در مورد نحوه پرداخت بدهی و اینکه آیا وام یا فروش ملک در هنگام مواجهه با اختلال در جریان پول ، می تواند برای مداخله دادگاه کافی باشد.

روش دیگر مربوط به ظلم سهامداران است که در این وب سایت به تفصیل به آن می پردازیم، بنابراین در اینجا فقط نکات اصلی را خلاصه می کنم. ظلم فقط در صورتی اعمال می شود که یک شرکت دارای 25 یا کمتر سهامدار باشد و زمانی اتفاق می افتد که سهامدار به طور ناعادلانه توسط اکثریت مورد ظلم قرار می گیرد یا مدیران به طور غیرقانونی یا متقلبانه عمل کرده اند، شرکت را بد مدیریت کرده اند یا از اختیارات خود سوء استفاده کرده باشند. اگر سهامدار صرفاً در مجامع از رأی خارج شود، ظلم صورت نمی گیرد. همانطور که دیوان عالی کشور درMuellenberg v. Bikon Corp.، 143 N. J. 168, 180 (1996)، زمانی که سهامداران اکثریت به خود غرامت بیش از حد اعطا می کنند، سود سهام ناکافی صادر می کنند یا وجوه شرکت را هدر می دهند، ممکن است رخ دهد. همچنین ممکن است زمانی رخ دهد که شرکت انتظارات معقول سهامداران اقلیت را در اداره کسب و کار ناامید کند. غالباً در مواردی شاهد این هستیم که استخدام سهامداران اقلیت به طور غیرمنتظره و بدون دلیل توسط سهامداران اکثریت خاتمه یافته است.

اگر یکی از این اتفاقات رخ دهد، دادگاه می تواند حکم به فروش سهام به سهامدار عمده یا شرکت بدهد. در برخی موارد، بسته به ماهیت تخلف و پویایی تجارت، ممکن است سهامداران اکثریت مجبور شوند سهام خود را به سهامدار اقلیت بفروشند. توجه داشته باشید که با همه این گزینه ها، دادگاه ملزم نیست که سهامداران اقلیت را ملزم به فروش مجدد سهام به شرکت کند. اگر دادگاه احساس کند که یک مدیر موقت به بهترین وجه منافع شرکت را تامین می کند، یک مدیر را منصوب می کند. N. J. S. A.§14A: 12-7 (3). دادگاه همچنین می تواند متولی تعیین کند که بتواند قدرت هیأت مدیره را در اختیار بگیرد و شرکت را در جهت بهترین منافع سهامداران یا طلبکاران اداره کند. N. J. S. A.§14A:12-7 (4). هر دو در برابر دادگاه پاسخگو خواهند بود و فقط با دستور دادگاه یا با اکثریت سهامداران رای می توانند حذف شوند.

برای بحث در مورد موضوع سهامداران NJ خود، لطفاً با Fredrick P. Niemann، Esq. رایگان در (855) 376-5291 یا به او ایمیل بزنید fniemann@hnlawfirm. com. اگر نمی توانید به دفتر ما بیایید، لطفاً در مورد مشاوره ویدئو کنفرانس ما بپرسید.