بعد از Brexit و Trump ، وقت آن است که ما در مورد تجارت آزاد توسط کالین آزبورن صحبت کردیم

جهانی سازی حرکات بین المللی آزادتر مردم و کالاها را به همراه داشته است. این زندگی مدرن را تغییر داده است اما بیش از هر زمان دیگری ، منتقدین با چه هزینه ای می پرسند؟

مهاجرت به یک موضوع اصلی در بحث Brexit تبدیل شد. و در طول مبارزات انتخاباتی خود ، دونالد ترامپ توافق نامه های تجارت آزاد را به دلیل تأثیرات آنها بر مشاغل ایالات متحده محکوم کرد. این موضوعات بحث برانگیز است. اما در حالی که رهبران جهان در مراکش برای COP22 ملاقات می کنند ، چیز اساسی تر در معرض خطر است.

از آنجا که تجارت آزاد به غربی ها اجازه می دهد تا از سراسر جهان مواد غذایی و کالاهای ارزان قیمت مصرف کنند ، اما از نظر محیط زیست پایدار نیست. به خاطر سیاره ما آیا باید این تجارت را محدود کنیم و کمتر مصرف کنیم؟

ترامپ و Brexit: موازی

انتخابات ریاست جمهوری ایالات متحده و همه پرسی Brexit در انگلیس ماهها مقایسه شده است و به قول ترامپ "Brexit Plus Plus Plus" به اوج خود رسیده است. نارضایتی رأی دهندگان از وضع موجود در هر مورد مشهود بود. اما هرچند دلایل عمیق و پیچیده ، هر دو کمپین عقاید سمی و عمیقاً نگران کننده ای را در معرض دید قرار می دهند و با دهه 1930 موازی هستند.

این امر به ویژه در هنگام مهاجرت صادق بود. به طور خاص در اطراف Brexit ، مبارزان در مورد هزینه ها و مزایای مهاجرت برای مشاغل ، خدمات و اقتصاد بحث کردند. هرچه از طرف ما در طرف باقی مانده باشد به این مسائل فکر می کنیم ، همه پرسی انجام می شود ، دولت انگلیس در حال آماده سازی برای Brexit است. اکنون سؤالاتی در مورد اینکه آیا محدودیت های مربوط به مهاجرت واقعاً ایده خوبی است ، پرسیده می شود و چه شرایطی برای وقوع این موارد لازم است. اظهارات اخیر وزرای اروپایی و هند در این باره مشخص است: جدا کردن حرکت آزاد مردم و تجارت آزاد در بین کشورها آسان نخواهد بود.

مهاجرت و تجارت آزاد

در حالی که مهاجرت به طور گسترده در انگلستان مورد بحث قرار گرفته است ، نظرات در مورد تجارت آزاد تا حد زیادی یک طرفه باقی مانده است. دولت انگلستان به طور فعال این دیدگاه را ترویج می کند که ، در اقتصادهای بازار آزاد ، عدم وجود موانع تجاری بین ملل برای مشاغل ، اقتصاد و مصرف کنندگان خوب است.

با این حال ، در ایالات متحده ، هر دو کلینتون و ترامپ ارتدوکسی تجارت آزاد را به چالش کشیده اند که به غربی ها اجازه می دهد کالاهای کم هزینه ساخته شده در کارخانه های آن در طرف دیگر جهان را خریداری کنند. از دست دادن مشاغل تولیدی آمریکایی در این معاملات مقصر بوده است. و به نظر می رسد پیام ترامپ با رای دهندگان طنین انداز شده است. این که آیا تجارت خارجی مسئول کاهش تولید آمریکایی است یا خیر ، مصرف که توسط تجارت آزاد مجاز است ، یک طرف تاریک است. و وقت آن است که در مورد آن صحبت کنیم.

طرف تاریک تجارت آزاد

سوپر مارکت های غربی در طول سال با غذاهای ارزان قیمت از سراسر جهان جمع می شوند. و مغازه های ما لباس های ارزان قیمت و وسایل الکترونیکی را برای ما فراهم می کنند. مردم در جوامع غربی انتظار انتخاب رایگان و قیمت پایین را دارند. اما این سوخت مصرف گرایی و زباله های شایع است. اگرچه نشانه هایی وجود دارد که ما ممکن است به "اوج چیزهای" برخورد کرده ایم ، اما ما هنوز هم مقدار زیادی مصرف می کنیم و هدر می دهیم. به عنوان مثال ، لباس های خریداری شده در انگلستان به طور متوسط کمتر از سه سال به طول می انجامد و یک سوم از آن در دفن زباله به پایان می رسد.

مصرف ما با هزینه های پنهان اجتماعی و زیست محیطی که در خارج از بازار باقی مانده و توسط مصرف کنندگان پرداخت نمی شود ، همراه است. در جایی که مقررات محلی اجازه می دهد ، شرکت ها می توانند با بهره برداری از کارگران یا آلاینده محیط ، کالاهای ارزان قیمت تولید کنند. هم₂انتشار گازهای گلخانه ای در کشوری که کالاها تولید می شوند رخ می دهد. تولید جهانی کالاها در چین و سایر اقتصادهای نوظهور - و صادرات آنها به کشورهای توسعه یافته - تخمین زده می شود که حدود یک چهارم شرکت جهانی را بر عهده داشته باشد₂انتشار گازهای گلخانه ایدر حال حاضر ، تولیدکنندگان برای پاسخگویی به این انتشار گازهای گلخانه ای برگزار می شوند ، اما آیا مصرف کنندگان نیز نباید مقصر باشند؟

به همین ترتیب ، تجارت جهانی انگیزه هایی را برای کشاورزان فراهم می کند تا با از بین بردن اکوسیستم های ارزشمند برای ایجاد فضای کشاورزی ، محصولات نقدی را پرورش دهند. در نتیجه ، تخمین زده می شود که بسیاری از کشورهای توسعه یافته از جمله انگلستان از طریق تجارت بین المللی کالاهایی مانند قهوه و شکر نسبت به خانه ، آسیب بیشتری به تنوع زیستی وارد می کنند.

جهانی سازی بدون شک در بسیاری از حوزه های زندگی سودمند است. اما همچنین اجازه داده است که شیوه های زندگی غربی با آسیب های زیست محیطی در سراسر جهان پرداخت شود. با جمع شدن ملت ها برای COP22 و بحث در مورد نحوه اجرای توافق نامه پاریس ، مطمئناً زمان آن رسیده است که مصرف ما را تحت کنترل خود قرار دهیم؟

آیا می توانیم مصرف غربی را کنترل کنیم؟

ما چطوری می تونیم این کار را انجام بدهیم؟اقتصاد بازار آزاد در بسیاری از کشورهای غربی یک هنجار است. مردم انتظار دارند انتخاب به عنوان یک حق ، طبیعت انسانی بیشتر بخواهد و در بازار آزاد این باعث مصرف بیشتر می شود. گزینه های مصرف کننده آگاه منجر به تغییر می شود. به عنوان مثال ، خرید غذای محلی در فصلی می تواند تفاوت مثبتی ایجاد کند. و محلی گرایی مواد غذایی یک حرکت رو به رشد در بسیاری از کشورهای غربی است - اما چنین حرکاتی اندک است. تأثیرگذاری بر رفتار مصرف کننده در مقیاس به اندازه کافی بزرگ برای به دست آوردن مزایای قابل توجهی چالش برانگیز خواهد بود.

مقررات همچنین می تواند نقشی داشته باشد. دولت فرانسه سوپر مارکت ها را از هدر رفتن یا خراب کردن مواد غذایی فروخته شده ممنوع کرده است ، درعوض فروشگاه ها را وادار به دادن آن به بانک های مواد غذایی می کند. فراتر از این ، مانیفست حزب سبز برای انتخابات عمومی در انگلستان 2015 شامل تعهداتی برای پیوند مالیات مستقیم به آسیب های زیست محیطی بود. چنین اقداماتی در یک انگلیس پس از Brexit و ما به رهبری ترامپ محبوب نخواهد بود ، جایی که "نوار قرمز" به عنوان بخشی از مشکل تلقی می شود.

بدون تغییر آینده را به خطر می اندازیم

اما ، خواه محبوب باشد یا نه ، ما باید در مورد هزینه های واقعی اقتصاد جهانی بازار آزاد خود بحث کنیم. اگر اینگونه نباشد ، تغییرات مداوم در آب و هوای جهانی ، کاهش منابع طبیعی و تخریب زیستگاه ها باعث ایجاد مشکلات بزرگی خواهد شد. این موارد شامل آسیب رساندن به حوادث شدید آب و هوایی ، کمبود مواد اولیه ضروری و انقراض گونه های ارزشمند است.

ما باید سوالات ناراحت کننده بپرسیم. آیا اگر اقتصادهای بازار آزاد در سراسر جهان به رشد نامحدود ادامه دهند ، می توانیم از منابع طبیعی برای نسل های آینده محافظت کنیم؟آیا باید راه دیگری پیدا کنیم؟و اگر اقتصادهای بازار آزاد راهی نیستند ، چه مدلهای اقتصادی کار می کنند؟

در یک انگلیس پس از Brexit ، جایی که تجارت آزاد نتیجه ای با ارزش است ، این یک گفتگوی آسان نخواهد بود. اما نسل های آینده ممکن است به آن بستگی داشته باشند.

کالین سرپرست Grantham Scholar Suma Mani که تحقیق در مورد بازگرداندن است. و او همچنین نظارت بر دانشمند گرانتام فلورنتین وبر را بر عهده دارد که پروژه آن به خشک شدن جوی نگاه می کند.

ویرایش شده توسط کلر موران. تصویر توسط تام فیسک از Pexels.