مبادلات نرخ بهره و پیش فرض شرکت

این مقاله به بررسی استفاده از مبادله نرخ بهره در یک اقتصاد مدل ناشی از شوک های بهره وری کل ، شوک تورم و خطر بهره وری ایدوسینکراتیک ضد چرخه می پردازد. مطابق با شواهد تجربی ، بنگاه های این مدل پرداخت کنندگان نرخ ثابت هستند. ریسک بهره وری ضد چرخه برای این یافته مهم است. خطر تورم به تولید نتیجه مخالف کمک می کند. همچنین مطابق با شواهد تجربی ، مواضع مبادله با اصطلاح گسترش همبستگی منفی دارند ، به طوری که به نظر می رسد بنگاه ها زمان را در بازار قرار می دهند. در این مدل ، مبادله ها فقط سود اقتصادی کمی برای شرکت معمولی ایجاد می کنند.

این مقاله بخشی از یک شماره ویژه با عنوان "سیاست های مالی و پولی" است.

معرفی

مبادلات نرخ بهره قراردادهای مشتق است که از طریق آنها دو طرف پرداخت کوپن نرخ ثابت و شناور را مبادله می کنند. چنین مبادله ای برای اولین بار در اوایل دهه 1980 مورد استفاده قرار گرفت. در حال حاضر آنها جزء محبوب ترین قراردادهای مشتق هستند. همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است ، مبلغ مفهومی مبادله نرخ سود برجسته برای موسسات غیر مالی ، حدود 10 تریلیون دلار است. در نظرسنجی های مربوط به استفاده از مشتق ، بخش قابل توجهی از بنگاه های بزرگتر در ایالات متحده به طور معمول نشان می دهد که آنها از مبادلات نرخ بهره استفاده می کنند و مبادله ها قرارداد مشتق مورد علاقه آنها برای مدیریت ریسک نرخ بهره هستند. 1

چندین مطالعه تجربی و نظری بررسی کرده اند که چرا شرکت ها از مبادله ها استفاده می کنند و چگونه ویژگی های شرکت در استفاده از مبادله ها تأثیر می گذارد. با این حال ، به بهترین دانش ما ، هیچ مدل کمی از انتخاب مبادله وجود ندارد ، و در مورد تأثیر استفاده از مبادلات نرخ بهره بر نرخ پیش فرض شرکت ها ، تصمیمات وام گرفتن ، تصمیمات تولید واقعی و اقتصاد به طور کلی اطلاعات کمی وجود دارد.

در این مقاله ، ما الگویی از تصمیمات تولید و تأمین مالی بنگاه ها را با بنگاه هایی که در معرض خطر کل و بهره وری خاص و همچنین خطر نرخ بهره و خطر تورم هستند ، تهیه می کنیم. هدف بررسی انتخاب بهینه مبادله و تأثیر استفاده از مبادلات نرخ بهره در قیمت گذاری بدهی شرکت ها است. این کار در یک تعادل انجام می شود ، با در نظر گرفتن تصمیمات تولید و تأمین مالی و همچنین به طور پیش فرض به روشی مداوم. به عنوان اولین مورد در مورد این موضوعات ، ما یک مدل چرخه تجاری نسبتاً ساده را در نظر می گیریم که علاوه بر مبادله نرخ بهره ، فقط استاندارد ترین مواد تشکیل دهنده را در بر می گیرد. به طور خاص ، ما از مشکلات آشکار آشکار و مسائل رفتاری که مربوط به استفاده از مبادله در برخی از مطالعات نظری و برخی از مطالعات تجربی غیر ساختاری در ادبیات است ، انتزاعی هستیم.

یک واقعیت تلطیف شده به خوبی از میزان استفاده از مبادله نرخ بهره بنگاه های آمریکایی این است که شرکت های غیر مالی به طور کلی تمایل به پرداخت کنندگان نرخ ثابت دارند. به طور معمول ، یک شرکت با بدهی با نرخ شناور می تواند یک قرارداد مبادله ای را وارد کند تا پرداخت های متغیر را به پرداخت های شناخته شده از قبل تبدیل کند. به عنوان مثال ، لی و مائو (2003) دریافتند که در نمونه خود از شرکتهای غیر مالی ایالات متحده که از مبادله 44 ٪ استفاده می کنند ، پرداخت کننده های ثابت هستند ، 20 ٪ پرداخت کنندگان شناور ، 18 ٪ هر دو هستند و برای 18 ٪ این اطلاعات در دسترس نیستبشراین نسبت ها مطابق با یافته های Saunder (1999) است که از داده های مختلف بدست آمده است. این همچنین با چرننکو و فاکتان (2011) و با بررسی بدنار و همکاران سازگار است.(2011). در یک مدل کاملاً مشخص ، که در آن پرداخت مبادله با تعدادی از عوامل خطر اقتصادی در ارتباط است ، شرکت ها لزوماً پرداخت کنندگان نرخ ثابت را انتخاب نمی کنند. تجزیه و تحلیل ما می تواند به ما کمک کند تا در این مورد بهتر درک کنیم و عوامل اصلی انتخاب مبادله شرکت ها چیست.

یکی دیگر از ویژگی های مورد توجه این است که به نظر می رسد بنگاه ها برای زمان بندی بازار از مبادلات نرخ بهره استفاده می کنند. یعنی وقتی منحنی عملکرد شیب دار است ، بنگاهها از مبادله ای برای پرداخت نرخ شناور بدهی خود استفاده می کنند ، که حداقل در کوتاه مدت - نسبتاً کم است. و هنگامی که منحنی عملکرد مسطح (یا معکوس) باشد ، شرکت ها از مبادله ای برای قفل کردن در نرخ ثابت نسبتاً جذاب (بلند مدت) استفاده می کنند. شکل 2 ، بر اساس داده های استفاده از مبادله از چرننکو و فاکنندر (2011) ، همبستگی منفی قوی بین موقعیت مبادله ثابت خالص کل و گسترش بین بازده خزانه 10 ساله و 6 ماهه را نشان می دهد. همبستگی معاصر - 0. 42 و با نرخ رشد سالانه - 0. 21 است. اگر مبادله تا یک سال عقب مانده باشد ، این همبستگی ها به ترتیب - 0. 56 و 0. 57 است. 2 در حالی که توضیح این نوع رفتار به عنوان شرکت ها که میوپیک هستند وسوسه انگیز است ، مهم است که بدانیم این همبستگی منفی می تواند با عوامل کاملاً منطقی و بدون درگیری صریح منافع پدیدار شود.

ما می دانیم که مدل ما می تواند این حقایق تلخ را در مورد استفاده از مبادله توضیح دهد. در نسخه معیار مدل ما ، بنگاهها پرداخت کنندگان با نرخ ثابت هستند و موقعیت های مبادله ای با گسترش عملکرد منفی هستند. ریسک بهره وری ایدیوسنکراتیک ضد چرخه به نظر می رسد که به شرکتهای پرداخت کننده نرخ ثابت کمک کننده اصلی بنگاه ها باشد. بدون ریسک بهره وری خاص ضد چرخه ضد چرخه ، شرکت های مدل ما به طور معمول تصمیم می گیرند که پرداخت کنندگان نرخ شناور باشند تا از خطر افتادگی بدهی اسمی خود محافظت کنند. ما همچنین می دانیم که در این مدل مبادله های بر تصمیمات سرمایه گذاری بنگاهها و قیمت گذاری بدهی بسیار متوسط تأثیر می گذارد و در دسترس بودن مبادله ها فقط سود اقتصادی کمی را برای شرکت معمولی ایجاد می کند.

تجزیه و تحلیل ما مربوط به تعدادی از مطالعات نظری است که انگیزه های استفاده از مبادلات نرخ بهره یا به طور کلی قراردادهای مشتق را در نظر گرفته اند. اسمیت و رنه (1985) دلایل مختلفی را ارائه می دهند که شرکت های حداکثر ارزش گذاری از قراردادهای مشتق برای محافظت استفاده می کنند. همانطور که در تجزیه و تحلیل آنها ، مدل ما بر هزینه های ورشکستگی به عنوان انگیزه ای برای مدیریت ریسک متمرکز است. Wall (1989) استفاده از مبادله را به برخی از مشکلات کلاسیک آژانس مرتبط با بدهی بلند مدت پیوند می دهد. به عنوان مثال ، مایرز (1977) خاطرنشان كرد كه بدهی بلند مدت می تواند منجر به سرمایه گذاری كم شود ، زیرا طلبكاران از طریق كاهش احتمال ورشکستگی ، سود سرمایه گذاری های جدید را به اشتراک می گذارند. Baea و همکاران.(1980) اظهار داشت كه بدهی بلند مدت رفتار تغییر ریسك را ترغیب می كند ، یعنی تصویب پروژه های پرخطر پس از بدهی. هر دوی این مشکلات آژانس با صدور بدهی کوتاه مدت به جای آن می توانند برطرف شوند. وال (1989) استدلال می کند که مبادله ها در این زمینه مفید هستند ، زیرا آنها به بنگاه ها اجازه می دهند از خطر نرخ بهره مرتبط با وام کوتاه مدت محافظت کنند. تیتمن (1992) ، با ایجاد ایده های Flannery (1986) ، نشان می دهد که بدهی کوتاه مدت به بنگاه های دارای اطلاعات خصوصی مثبت اجازه می دهد تا هزینه مورد انتظار وام را کاهش دهند. تعویض بهره به بنگاهها اجازه می دهد تا از ریسک نرخ بهره مرتبط با وام کوتاه مدت محافظت کنند. در حالی که هیچ یک از این مشکلات آژانس را به صراحت الگوبرداری نمی کند ، در مدل ما ، بنگاه ها به بدهی کوتاه مدت به عنوان یک روش ساده برای نشان دادن یک مزیت ذاتی برای بدهی های کوتاه مدت محدود می شوند.

تجزیه و تحلیل ما همچنین مربوط به برخی از مطالعات اخیر است که مدلهای تعادل را با بدهی پیش فرض ، مانند گومس و اشمیت (2010) یا باهرا و همکاران در نظر می گیرند.(2008). همانطور که در این مطالعات به طور پیش فرض شرکت را مدل می کنیم. علاوه بر بدهی قابل پیش فرض در نظر گرفته شده در این مطالعات ، مدل ما همچنین به بنگاهها اجازه می دهد تا قراردادهای مشتق را تجارت کنند. اخیراً ، Begenau و همکاران.(2012) میزان قرار گرفتن در معرض بانک ها در برابر نرخ بهره از جمله موقعیت های مبادله را تخمین بزنید. 3

بخش 1 مدل را ارائه می دهد. بخش 2 یک مدل ساده را ارائه می دهد که یک راه حل فرم بسته را تأیید می کند که می توانیم از آن برای درک بهتر مدل اصلی خود استفاده کنیم. بخش 3 شامل تجزیه و تحلیل کمی است و بخش 4 نتیجه می گیرد.

قطعه قطعه

مدل

یک ماده اصلی مدل ما شرکت هایی با پروژه های بلند مدت هستند که با بدهی کوتاه مدت تأمین می شوند. این ناقص بودن بازار نقش ایفا می کند که توسط مبادله نرخ بهره به عنوان ابزاری برای مدیریت خطرات مرتبط با نرخ بهره ، تورم و بهره وری بازی می کند. ما یک مدل تعادل کلی را در نظر می گیریم که در آن قیمت دارایی به صورت درون زا تعیین می شود. با توجه به اندازه عظیم ارزش کل قراردادهای مبادله برجسته ، به نظر می رسد پیشینی منطقی است که تأثیر مبادله ها را بررسی کند

مدل ساده انتخاب مبادله

برای کمک به درک مکانیسم های مدل ، این بخش یک مدل ساده را توصیف می کند که فقط بر انتخاب مبادله متمرکز است و این یک راه حل بسته را تأیید می کند.

تحت مجموعه ای از فرضیات ساده ، مشکل شرکت ها برای انتخاب مبادله معادل به حداقل رساندن واریانس موقعیت کل در زمان 1 است که در Eq آورده شده است.(2). مهمترین فرض این است که ضررهای پیش فرض مشروط نیستند. در حالی که فرضیات مورد نیاز دقیقاً در مدل اصلی ما راضی نیستند ، ساده

آنالیز کمی

در این بخش مدل پارامتر شده و خصوصیات کمی مورد بررسی قرار می گیرد.

نتیجه

ما یک مدل تعادل ساده برای مطالعه استفاده از مبادله ایجاد کرده ایم. بر اساس شواهد تجربی موجود ، تمرکز بر این است که آیا این مدل می تواند موقعیت های مثبتی را برای کاربران نهایی مبادله هایی که نیاز به پرداخت نرخ ثابت دارند ، ایجاد کند و همبستگی منفی بین مبادله ها و گسترش مدت. مدل کالیبره شده با عدم اطمینان در مورد بهره وری کل و تورم و با شوک های بهره وری ایدیوسیکاتیک ضد چرخه ، می تواند این دو خاصیت را تولید کند. در مدل ، همه شرکت ها رفتار می کنند

منابع (24)

• سرویس ، M. I. ، 2006. نرخ پیش فرض و بازیابی صادرکنندگان اوراق بهادار شرکت.
• K. T. سد