آیا ارزهای رمزپایه ارزش ذاتی دارند؟

ارزش ذاتی به ارزش ذاتی یک دارایی یا ارزش واقعی آن اشاره دارد ، بر خلاف آنچه بازار مایل به پرداخت آن است. تحت تأثیر بسیاری از موارد مانند کیفیت ، نادر بودن ، ابزار و تقاضا قرار دارد. این اغلب برای گزینه های قیمت و سهام/سهام استفاده می شود.

ارزش ذاتی در مقابل بیرونی

درک تفاوت بین ارزش ذاتی و بیرونی مهم است. همانطور که گفته شد ، ارزش ذاتی مقدار واقعی یک دارایی است. به عبارت دیگر ، این ارزش دارایی است که تحت تأثیر عوامل خارجی قرار نمی گیرد. به عنوان مثال ، ارزش ذاتی طلا بر اساس خصوصیات آن مانند کمبود و دوام آن است.

از طرف دیگر ، ارزش بیرونی یک دارایی توسط عوامل خارجی مانند درک بازار از ارزش آن تعیین می شود. به همین ترتیب ، ارزش بیرونی طلا همان چیزی است که بازار مایل به پرداخت آن است.

آیا پول دارای ارزش ذاتی است؟

در حالی که ارزش ذاتی پول فیات ممکن است به عنوان قدرت خرید آن (آنچه می تواند بخرد) و ارزش بیرونی آن باشد ، نرخ ارز آن است ، در واقعیت ، هیچ ارزش ذاتی ندارد.

اگرچه دارای برخی از خصوصیات ذاتی است ، مانند فروشگاهی از ارزش و واسطه مبادله ، اما ارزش آن در نهایت ناشی از ایمان به دولت صادر کننده است و نه از هر چیزی ذاتی. این به ویژه در مورد ارز ما امروز ، بر خلاف سکه های ساخته شده از فلزات گرانبها ، مانند طلا یا نقره ، اتفاق می افتد.

نحوه محاسبه مقدار ذاتی

چند روش مختلف برای محاسبه ارزش ذاتی وجود دارد. هر روش مزایا و معایب خود را دارد ، بنابراین مهم است که قبل از انتخاب یک فرمول های مختلف ارزش ذاتی را درک کنید.

تجزیه و تحلیل جریان نقدی تخفیف

این روش با تخفیف جریان نقدی آینده خود ، ارزش ذاتی یک دارایی را تخمین می زند.

فرمول ارزش ذاتی DCF:

= (cf1)/(1 + r)^1 + (cf2)/(1 + r)^2 + (cf3)/(1 + r)^3 + (cfn)/(1 + r)^n

CF = جریان نقدی (CF1 جریان نقدی در سال اول است ، CFN جریان نقدی در سال N است)

r = نرخ تخفیف

n = تعداد سالها

سه مرحله اصلی در استفاده از تجزیه و تحلیل DCF هنگام محاسبه مقدار ذاتی وجود دارد:

• تخمین جریان نقدی آینده: این شامل تخمین جریان نقدی آینده است که دارایی تولید می کند.
• تخفیف جریان نقدی: این شامل استفاده از نرخ تخفیف برای تنظیم جریان نقدی آینده برای ارزش زمان پول است. این به معنای یافتن ارزش فعلی جریان نقدی آینده است.
• جمع آوری جریان نقدی با تخفیف: این ارزش ذاتی دارایی را می دهد.

برای برآورد جریان نقدی آینده ، باید درآمد و هزینه دارایی را با گذشت زمان پیش بینی کنید. این می تواند دشوار باشد ، به ویژه برای دارایی هایی که جریان های نقدی منظم مانند سهام ایجاد نمی کنند.

پس از تخمین جریان نقدی آینده ، باید آنها را به زمان حال تخفیف دهید. این امر به این دلیل است که امروز پول در آینده بیش از پول ارزش دارد. نرخ تخفیف معمولاً متوسط هزینه سرمایه (WACC) است که هزینه سهام و بدهی را در نظر می گیرد.

پس از تخفیف جریان نقدی ، برای به دست آوردن ارزش ذاتی باید آنها را جمع کنید. این فرمول ارزش ذاتی گاهی اوقات مدل ارزیابی جریان نقدی با تخفیف نامیده می شود.

مدل رشد گوردون یا مدل تخفیف سود سهام

GGM با تخفیف پرداخت سود سهام آینده سهام ، ارزش ذاتی را تخمین می زند.

فرمول ارزش ذاتی GGM:

ارزش ذاتی = سود سهام در هر سهم / (نرخ تخفیف - نرخ رشد)

• سود سهام در هر سهم = سود سهام پرداخت شده توسط سهام هر سال (این اطلاعات معمولاً از صورتهای مالی شرکت در دسترس است)
• نرخ تخفیف = نرخ مورد نیاز بازده سهام - می تواند با استفاده از مدل قیمت گذاری دارایی سرمایه (CAPM) تخمین زده شود.
• نرخ رشد = نرخ رشد بلند مدت سود سهام

GGM یک نسخه ساده از فرمول ارزش ذاتی DCF است. فرض بر این است که جریان نقدی سود سهام است و هزینه های دیگر این شرکت را در نظر نمی گیرد. همچنین فرض می کند که نرخ رشد سود سهام ثابت است ، که همیشه اینگونه نیست.

محاسبه مقدار ذاتی یک گزینه

ارزش ذاتی یک گزینه تفاوت بین قیمت اعتصاب و قیمت دارایی اساسی است. قیمت اعتصاب گزینه قیمتی است که می توانید دارایی زیرین را خریداری یا بفروشید.

فرمول ارزش ذاتی یک گزینه = (قیمت سهام - قیمت اعتصاب) x (تعداد گزینه ها)

به عنوان مثال ، اگر گزینه تماس دارای قیمت اعتصاب 50 دلار باشد و دارایی زیرین با 55 دلار معامله می شود ، ارزش ذاتی این گزینه 55 دلار - 50 دلار = 5 دلار است

مقدار ذاتی یک گزینه قرار داده شده ، مقدار ذاتی دارایی زیرین منهای قیمت اعتصاب گزینه است. اگر گزینه با حق بیمه خریداری شود ، مقدار ذاتی نیز با مبلغ حق بیمه کاهش می یابد.

به عنوان مثال ، اگر یک گزینه قرار داده شده قیمت اعتصاب 50 دلار داشته باشد و دارایی زیرین 45 دلار معامله می شود و سرمایه گذار گزینه ای را برای حق بیمه 7 دلار خریداری کرده است ، پس ارزش ذاتی این گزینه 5 0-45 دلا ر-7 دلار = -2 دلار است. بشر

مقدار ذاتی یک گزینه می تواند مثبت یا منفی باشد. یک ارزش ذاتی مثبت به این معنی است که گزینه در پول است ، یعنی اگر مالک گزینه را اعمال کند ، آنها می توانند کمتر از ارزش بازار فعلی برای سهام (برای گزینه های تماس) یا فروش سهام برای بیش از ارزش فعلی بازار خود بپردازند (برای گزینه های قرار دادن).

از طرف دیگر ، یک ارزش ذاتی منفی به این معنی است که گزینه خارج از پول است و به این معنی است که مالک بیشتر از ارزش فعلی بازار یا فروش با ارزش کمتر از ارزش فعلی بازار پرداخت می کند.

به همین ترتیب ، اگر مقدار ذاتی مثبت باشد ، یک گزینه فقط ارزش ورزش دارد. این امر به این دلیل است که می توانید دارایی زیرین را با همان قیمت قیمت اعتصاب گزینه خریداری یا بفروشید. به عنوان مثال ، اگر گزینه تماس با قیمت اعتصاب 50 دلار دارید و دارایی زیرین با 55 دلار معامله می شود ، این گزینه را اعمال می کنید زیرا می توانید دارایی را با قیمت 50 دلار خریداری کرده و بلافاصله با 55 دلار بفروشید.

آیا ارزهای رمزپایه ارزش ذاتی دارند؟

از زمان ایجاد بیت کوین و تا به امروز ، ارزش ذاتی ارزهای رمزنگاری شده به شدت مورد بحث قرار گرفته است ، هیچ پاسخ قطعی به این سؤال که آیا ارزهای رمزنگاری شده دارای ارزش ذاتی هستند ، وجود ندارد. با این حال ، می توان آن را با عوامل مختلفی از جمله کاربرد آن ، کمبود و کاربرد تکنولوژیکی آن تعیین کرد.

به عنوان مثال ، ارزش ذاتی بیت کوین از این واقعیت ناشی می شود که کمیاب است (فقط 21 میلیون بیت کوین وجود خواهد داشت) و دارای ارزش ابزار است (ثابت شده است که به عنوان یک ارز دیجیتال P2P کار می کند).

یکی دیگر از عواملی که بر ارزش ذاتی ارزهای رمزنگاری شده تأثیر می گذارد این است که آنها در معرض همان قوانین و مقررات مشابه سایر دارایی ها قرار نمی گیرند و بنابراین ممکن است به عنوان یک سرمایه گذاری جایگزین مطلوب تر تلقی شوند. در عین حال ، این عدم تنظیم همچنین ممکن است به عنوان یک عامل خطر تلقی شود که بر ارزش ذاتی ارزهای رمزنگاری تأثیر منفی می گذارد.

چگونه می توان از ارزش ذاتی در تجارت رمزنگاری استفاده کرد؟

در حالی که محاسبات ارزش ذاتی برای بازار سهام می تواند با برآورد جریان نقدی آینده انجام شود ، در معاملات رمزنگاری به راحتی نمی توان به راحتی انجام داد ، زیرا ساختار درآمد و مدل های تجاری در حالت دوم کاملاً متفاوت است. به این ترتیب ، معیارهایی مانند حجم معامله - که منعکس کننده پذیرش بازار است ، و ارزش کل قفل شده (TVL) - که می تواند به عنوان یک پروکسی برای نقدینگی و محبوبیت مورد استفاده قرار گیرد ، شاخص های مفیدی برای سنجش ارزش یک پروژه یا پروتکل رمزنگاری هستند.

به عنوان مثال ، Ethereum طبق گفته Defi Llama 39. 5 میلیارد دلار TVL دارد که حدود 59. 10 ٪ از کل سهم بازار را تشکیل می دهد. TVL بالا به این معنی است که سرمایه بیشتری در اکوسیستم قفل شده است و بنابراین کاربران می توانند از بازده بیشتر و سایر مزایای ارائه شده توسط پروتکل های ساخته شده در بالای blockchain بهره مند شوند.

در عین حال ، از آنجا که پول می تواند به راحتی از یک پروتکل به حالت بعدی در همان اکوسیستم منتقل شود ، خطر دو برابر شدن وجود دارد و در نتیجه باعث زیبایی ارقام می شود. در بهترین حالت ، شاخص هایی مانند TVL تخمین از ارزش دارایی را ارائه می دهند ، و نه یک معیار ضد شکست. این یکی از دلایلی است که محاسبه ارزش ذاتی یک رمزنگاری می تواند پیچیده تر از سهام سنتی باشد.

در مورد دارایی های توکن شده یعنی دارایی های دیجیتالی که نمایانگر دارایی های فیزیکی واقعی مانند املاک و مستغلات یا طلا است ، می توان یک استثناء ایجاد کرد. به عنوان مثال ، Crypto Token Pax Gold (PaxG) از 1: 1 توسط یک اونس Troy Troy (T OZ) از نوار طلای تحویل خوب 400 اونس لندن پشتیبانی می شود ، بنابراین ارزش ذاتی 1 PaxG می تواند به عنوان قیمت بازار محاسبه شوداز آن شمش طلای مربوطه.

نتیجه

cryptocurrency به عنوان یک کلاس دارایی هنوز در مراحل ابتدایی است. علاوه بر این ، هنوز هیچ استاندارد گزارشگری نظارتی برای این بخش تعیین نشده است. به همین ترتیب ، فرمول های سنتی استخراج ارزش ذاتی برای سهام به نظر نمی رسد که یک کاربرد مستقیم برای شرکت های رمزنگاری داشته باشد. مهمترین معیارهای ارزش ، مواردی است که به سمت فرزندخواندگی ، رشد و نقدینگی مانند حجم معامله و ارزش کل قفل شده اشاره دارد ، اگرچه این موارد نیز نباید در انزوا استفاده شود.