نرخ بازده داخلی - معنی ، فرمول و استفاده

بودجه بندی سرمایه تابعی از مدیریت است که از تکنیک های مختلفی برای کمک به تصمیم گیری استفاده می کند. نرخ بازده داخلی (IRR) یکی از این تکنیک های بودجه بندی سرمایه است. این نرخ بازده است که در آن مقدار خالص فعلی یک پروژه صفر می شود. آنها آن را "داخلی" می نامند زیرا هیچ عامل خارجی (مانند تورم) را در نظر نمی گیرد.

معرفی

نرخ داخلی بازده (IRR) یک تکنیک با تخفیف جریان نقدی است که نرخ بازده به دست آمده توسط یک پروژه را می دهد. نرخ بازده داخلی نرخ تخفیف است که در کل مبلغ نقدی اولیه و جریان نقدی با تخفیف برابر با صفر است. به عبارت دیگر ، این نرخ تخفیف است که در آن مقدار خالص فعلی (NPV) برابر با صفر است.

چگونه نرخ داخلی بازده محاسبه می شود؟

برای محاسبه نرخ بازده داخلی ، از همان فرمول NPV استفاده می کنیم. برای استخراج IRR ، یک تحلیلگر باید به روش آزمایش و خطا اعتماد کند و نمی تواند از روشهای تحلیلی استفاده کند. با اتوماسیون ، نرم افزارهای مختلف (مانند مایکروسافت اکسل) نیز برای محاسبه IRR در دسترس است. در اکسل ، یک عملکرد مالی وجود دارد که از جریان نقدی در فواصل منظم برای محاسبه استفاده می کند.

نرخی که در آن هزینه سرمایه گذاری و ارزش فعلی جریان نقدی آینده به عنوان نرخ ایده آل بازده در نظر گرفته می شود. پروژه ای که می تواند به این هدف برسد ، یک پروژه سودآور است. به عبارت دیگر ، با این نرخ جریان های پول نقد و ارزش فعلی جریان ها برابر هستند و این پروژه را جذاب می کند.

چگونه IRR برای بودجه ریزی سرمایه استفاده می شود؟

اگر همان هزینه ها برای پروژه های مختلف اعمال شود ، پروژه با بالاترین IRR انتخاب می شود. اگر سازمان نیاز به انتخاب بین گزینه های سرمایه گذاری چندگانه داشته باشد که در آن هزینه سرمایه گذاری ثابت باشد ، از IRR برای رتبه بندی پروژه ها و انتخاب سودآورترین استفاده می شود. در حالت ایده آل ، IRR بالاتر از هزینه سرمایه انتخاب می شود.

در سناریوهای زندگی واقعی ، از آنجا که سرمایه گذاری در هر پروژه بسیار زیاد خواهد بود و تأثیر طولانی مدت خواهد داشت ، یک سازمان از ترکیبی از تکنیک های مختلف بودجه بندی سرمایه مانند NPV ، IRR و دوره بازپرداخت برای انتخاب بهترین پروژه استفاده می کند.

تصویر

بگذارید بگوییم یک شرکت گزینه ای برای جایگزینی ماشین آلات خود دارد. هزینه و بازده به شرح زیر است: سرمایه گذاری اولیه = 5،00،000 روپیه افزایش در سال = 2،00،000 روپیه ارزش جایگزینی = 45،270 روپیه عمر دارایی = 3 سال اگر فرض کنیم IRR 13 ٪ باشد ، محاسبات خواهد بودبه شرح زیر باشد

کل جریان نقدی با تخفیف ستون تقریباً تا صفر است و NPV را با صفر برابر می کند. از این رو ، این نرخ تخفیف بهترین نرخ است. همانطور که از موارد فوق مشاهده می شود ، با استفاده از نرخ 13 ٪ ، جریان نقدی ، مثبت و منفی حداقل می شود.

از این رو ، این بهترین نرخ بازده سرمایه گذاری است. هزینه سرمایه شرکت 10 ٪ است. از آنجا که IRR از هزینه سرمایه بالاتر است ، این پروژه می تواند انتخاب شود.

اگر این شرکت فرصتی دیگر برای سرمایه گذاری پول در پروژه ای داشته باشد که 12 ٪ بازپرداخت می کند ، این شرکت همچنان برای جایگزینی ماشین آلات وارد می شود زیرا بالاترین IRR را می دهد.

کاستی های روش چیست؟

همانطور که قبلاً ذکر شد ، IRR توسط بسیاری از شرکت ها در ترکیب با سایر تکنیک های بودجه سرمایه گذاری مورد استفاده و پذیرفته شده است. با این حال ، این روش برخی از کاستی ها را دارد.

• IRR مدت زمان پروژه را در نظر نمی گیرد. به عنوان مثال ، اگر شرکت مجبور است بین دو پروژه را انتخاب کند - پروژه A با IRR 15 ٪ و مدت زمان یک سال و پروژه B با IRR 20 ٪ و مدت زمان پروژه 5 سال و هزینه سرمایه شرکت 10 ٪ است - هر دوپروژه ها سودآور هستند. اگر شرکت پروژه B را انتخاب کند زیرا دارای IRR بالاتر است ، زیرا مدت زمان پروژه B طولانی تر است.
• IRR فرض می کند که جریان نقدی به جای هزینه سرمایه ، با همان نرخ پروژه سرمایه گذاری می شود. از این رو ، IRR ممکن است تصویری واقعی از سودآوری ارائه ندهد.

با توجه به کاستی های روش ، تحلیلگران از نرخ بازده داخلی اصلاح شده استفاده می کنند. فرض بر این است که جریان نقدی مثبت با هزینه سرمایه سرمایه گذاری می شود و نه IRR.

IRR و NPV در کنار هم می توانند به درک سودآوری پروژه کمک کنند و همچنین مناسب ترین پروژه را با NPV مثبت انتخاب کنند. علاوه بر این ، کاربران می توانند IRR پروژه های مختلف را با یکدیگر مقایسه کرده و به سودآورترین برنامه بروند.