ابزارهای مدیریت نقدینگی در صندوق های سرمایه گذاری باز: ابزارهای مناسب در دست راست؟

ریسک نقدینگی در صندوق های سرمایه گذاری و پیامدهای سیستمیک بالقوه آن طی چند سال گذشته در دستور کار سیاست قرار گرفته است. اخیراً ، کمیسیون اروپا پیشنهادی را برای بررسی دستورالعمل مدیران صندوق سرمایه گذاری جایگزین ("دستورالعمل AIFM") و شرکتهای سرمایه گذاری جمعی در بخشنامه اوراق بهادار قابل انتقال ("دستورالعمل UCITS") تصویب کرد ، با مدیریت ریسک نقدینگی به عنوان یک اصلیجزء. توجه روزافزون تنظیم کننده ها از مجموعه ای از بحران های نقدینگی با مشخصات بالا پیروی می کند. در سال 2016 ، پس از همه پرسی Brexit ، جریان های قابل توجهی برخی از بزرگترین صندوق های املاک تجاری انگلیس را مجبور به تعلیق حقوق بازپرداخت سرمایه گذاران خود کردند. در سال 2018 و 2019 ، سه مدیر دارایی - به طور خاص گام ، وودفورد و H20 - عناوین ساخته شده اند زیرا وجوه آنها به دلیل ترکیبی از عملکرد ضعیف گذشته و کاهش نقدینگی نمونه کارها ، جریان های قابل توجهی را تجربه می کند. در طول آشفتگی مالی ناشی از شیوع اولیه Covid-19 در ابتدای سال 2020 ، نقدینگی محکم شده در بازار همراه با درخواست های قابل رستگاری قابل توجه توسط سرمایه گذاران فشار بر صنعت صندوق وارد کرد. در حالی که اکثر وجوه قادر به بازپرداخت بودند ، حدود 140 صندوق سرمایه گذاری Domiciled EEA مجبور به تعلیق بازخرید بین مارس و مه 2020 به دلیل عدم اطمینان ارزیابی یا جریان بودند. از ابتدای آوریل 2020 ، مداخلات بانکهای مرکزی به بازگرداندن تعادل در بازار کمک کرده و نقدینگی بهبود یافته است.

نگرانی های خاصی در مورد ریسک نقدینگی در صندوق های سرمایه گذاری باز وجود دارد. صندوق باز صندوق صندوق است که تحت مدیریت آن مبلغ مشخصی ندارد. بسته به تقاضای سرمایه گذاران ، صندوق سهام/واحدها را به صورت مداوم یا دوره ای صادر می کند یا بازخرید می کند. این طبیعت باز می تواند هنگامی که موقعیتی در نمونه کارها یک صندوق با هزینه محدود و در یک بازه زمانی کوتاه به منظور تحقق درخواست بازخرید ، نقدینگی ایجاد کند ، خطر نقدینگی ایجاد کند. مدیران یا نیاز به ذخایر مایع در محل دارند یا با خطرات نقدینگی ناشی از تعادل مجدد نمونه کارها برای آزاد کردن پول نقد لازم برای پاسخگویی به درخواست های بازپرداخت روبرو هستند. به عبارت دیگر ، مدیر برای جلوگیری از مشکلات نقدینگی ، باید با نقدینگی دارایی و سمت مسئولیت ترازنامه خود مطابقت داشته باشد. علاوه بر این ، مشخصات خاصی از وجوه باز می تواند اجرای بودجه توسط سرمایه گذاران را در زمان بحران ، تقویت مشکلات نقدینگی و پیامدهای آنها برای ثبات سیستم به عنوان یک کل تشویق کند. به طور خاص ، مزایای حرکت اول در وجوه باز زمانی بوجود می آید که هزینه های بازپرداخت تا حدودی توسط سرمایه گذاران باقی مانده حاصل شود. شواهد تجربی از وجود مزایای حرکت اول در بودجه باز با دارایی های غیرقانونی پشتیبانی می کند.

سیاست گذاران بر اهمیت استفاده کافی از ابزارهای مدیریت نقدینگی - از جمله ترتیب قیمت گذاری ، دوره های توجه و تعلیق حقوق رستگاری - تأکید کرده اند تا ناسازگاری های نقدینگی و پیامدهای بی ثبات آن را برای سرمایه گذاران و سیستم به طور کلی مدیریت کنند. در مقاله اخیر ، من تخصیص قدرت تصمیم گیری را در مورد طراحی و کاربرد ابزارهای مدیریت نقدینگی در وجوه باز بررسی می کنم. در اکثر حوزه های قضایی ، تصمیم به استفاده از ابزارهای مدیریت نقدینگی در وهله اول مسئولیت مدیران دارایی است که تمایل به داشتن اختیارات اختیاری برای ارزیابی ضرورت چنین اقدامی دارند. با این حال ، در سالهای اخیر ، پیشنهادهایی برای استفاده از ابزارهای مدیریت نقدینگی به عنوان بخشی از ابزارهای کلان در دسترس برای مقامات محتاطانه ارائه شده است.

مقاله استدلال می کند که مدیران دارایی تمایل دارند که به بهترین وجه برای استفاده از ابزارهای مدیریت نقدینگی قرار بگیرند ، به ویژه اگر استفاده از ابزارهای مدیریت نقدینگی به اطلاعات خرد یا خاص صندوق نیاز داشته باشد. به طور خاص ، مدیران دارایی بر عملکرد قوی صندوق ، حقوق رستگاری لیبرال و حفظ شهرت خوب به منظور جذب سرمایه گذاران تمرکز خواهند کرد. در طی یک بحران ، آنها می خواهند از اختلال در حقوق سرمایه گذاران خودداری کنند و همچنین اطمینان حاصل کنند که آنها درک سرمایه گذاران را مدیریت می کنند. آنها همچنین بهترین دسترسی به اطلاعات خاص صندوق را خواهند داشت. مقاله نشان می دهد که این مشوق ها اغلب با حفظ ثبات مالی مطابقت دارند. به عنوان مثال ، قیمت گذاری نوسان ، ابزاری برای مدیریت نقدینگی است که در آن ارزش دارایی خالص ("NAV") صندوق توسط یک "عامل نوسان" تنظیم می شود ، یعنی درصد که NAV برای بازتاب هزینه های معامله تنظیم می شود. قیمت گذاری نوسان از سرمایه گذاران صندوق باقی مانده محافظت می کند و سرمایه گذاران بازخرید را ترغیب می کند تا درخواست های رستگاری خود را به مرور زمان گسترش دهند. شواهد فزاینده ای وجود دارد که نشان می دهد استفاده از قیمت گذاری نوسان می تواند مزایای حرکت اول را کاهش داده و انگیزه های سرمایه گذاران صندوق را اجرا کند. بنابراین ، قیمت گذاری نوسان برای ثبات مالی سودمند خواهد بود ، زیرا این امر خطر بی ثبات کننده فروش آتش سوزی دارایی های غیرقانونی در بازار را در طی یک کار کاهش می دهد. با این حال ، مدیران دارایی نیز انگیزه های محکمی برای استفاده از قیمت گذاری نوسان دارند. در واقع ، قیمت گذاری نوسان می تواند با محدود کردن هزینه فروش آتش سوزی به دلیل اجرای ، از رقیق عملکرد صندوق جلوگیری کند. به عبارت دیگر ، قیمت گذاری نوسان می تواند تأثیر مثبتی بر عملکرد صندوق و در نتیجه جریان های آینده داشته باشد. علاوه بر این ، مدیران دارایی نیز به بهترین وجه برای استفاده از قیمت گذاری نوسان در اختیار شما قرار می گیرند ، زیرا به اطلاعات لازم برای صندوق دسترسی دارند.

با این حال ، در شرایط خاص ، مشوق های مدیران دارایی با منافع سیستم مالی به طور کلی مطابقت ندارد. به طور خاص ، مدیران دارایی در صورت تحمل خسارت شهرت ، ابزارهای مدیریت نقدینگی را اعمال نمی کنند ، می توانند هزینه های سیستم مالی را به عنوان یک کل (به جای سرمایه گذاران خودشان) بیرونی کنند ، یا به طور کلی بر خلاف منافع سرمایه گذاران خود عمل کنند. به عنوان مثال ، شواهد تجربی در زمینه صندوق های سهام عدالت وجود دارد که صندوق هایی که می توانند هزینه های فروش آتش سوزی را خارجی کنند ، بیشتر از وجوهی که این هزینه ها را درونی می کنند ، دارایی های غیر نقدی را در بازار بفروشند.

در این شرایط ، مقامات محتاطانه در مدیریت ابزارهای مدیریت نقدینگی نقش دارند. برای شروع ، مقامات احتمالی می توانند در کاهش ویژگی های از پیش تعیین شده ابزارهای مدیریت نقدینگی در شرایط شدید نقش داشته باشند. به عنوان مثال ، در طول بحران نقدینگی COVID-19 ، برخی از تنظیم کننده ها در مورد حداکثر عوامل نوسان مقرر در مستندات صندوق ، به مدیران دارایی کمک می کنند. در صورت عدم وجود چنین مداخله ای ، درپوش عامل نوسان مانع از این شد که مدیران دارایی هزینه های کامل معاملات را به سرمایه گذاران بازخرید منتقل کنند. چنین مداخلات همچنین می تواند با تحمیل اقدامات مشابه در صندوق های مشابه ، آسیب های شهرت را محدود کند. علاوه بر این ، مقامات محتاطانه نیز باید در صورت لزوم برای محافظت از سیستم مالی به عنوان یک کل در مدیریت وجوه مداخله کنند. در این شرایط بحران ، مشوق های رقابت نظارتی در بین کشورهای عضو به دلیل افزایش نظارت عمومی ، قوی تر خواهد بود. علاوه بر این ، آنها در بهترین موقعیت برای جمع آوری و تجزیه و تحلیل اطلاعات سطح کلان قرار دارند.

در برابر این پیش زمینه ، مقاله به تشریح مداخلات سیاست لازم برای بهبود تصمیم گیری در این زمینه می پردازد. به طور خاص ، پیشنهادات سیاست در این زمینه باید روی (1) تدوین استانداردها و دستورالعمل های مدیران دارایی در مورد در دسترس بودن و استفاده از ابزارهای مدیریت نقدینگی ، (2) جمع آوری اطلاعات در سطح کلان و (3) هماهنگی نظارتی متمرکز شود. و همگرایی در مرزهای حوزه قضایی. پیشنهاد کمیسیون 2021 برای بررسی دستورالعمل AIFM و دستورالعمل UCITS ، تنظیمات مهمی را مطابق با این توصیه ها انجام می دهد. پرداختن به ریسک نقدینگی در صندوق باز برای محافظت از سرمایه گذاران و حفظ ثبات مالی مهم است. ابزارهای مدیریت نقدینگی "درست" در دست "راست" می تواند گامی مهم در جهت بهبود مقاومت در صنعت صندوق در برابر شوک های نقدینگی باشد.

کاترین موربی مدرس حقوق بانکی و دارایی در دانشگاه ملکه مری لندن است.