شش روند مگا در شکل گیری آینده زنجیره تأمین مواد غذایی

اخیراً ، ما شیرجه عمیق را به زنجیره تأمین مواد غذایی و چگونگی تحول آن در سالهای آینده انجام دادیم. در این پست ، ما شش روند مگا را با پتانسیل تغییر در تولید مواد غذایی ، توزیع و خرده فروشی بررسی خواهیم کرد. در یک پست پیگیری ، ما در پاسخ به این روندها می توانیم به نقش اتوماسیون در فعال کردن تکامل صنعت بازی کنیم.

1. برخورد با تغییرات آب و هوا

احتمالاً بزرگترین تهدید برای تولید مواد غذایی در سالهای آینده ، تغییرات آب و هوا است. کشاورزان و سایر تولید کنندگان مواد غذایی مانند اکثر صنایع ، با چالش یافتن راه حل هایی برای کاهش تولید گازهایی که به تغییرات آب و هوایی کمک می کنند ، با چالش روبرو هستند. در ایالات متحده ، کشاورزی حدود 10 ٪ از کل انتشار گازهای گلخانه ای را تشکیل می دهد. کاهش این تأثیر می تواند به تغییرات قابل توجهی در شیوه های سنتی کشاورزی و تجهیزات نیاز داشته باشد.

اما رابطه کشاورزی با آب و هوا نیز پیچیده تر از سایر صنایع است. این فقط مشارکت کننده نیست ؛این همچنین قربانی تغییراتی است که در حال وقوع است. افزایش دما ، تغییر در الگوهای بارندگی و آتش سوزی های مکرر فقط برخی از عواقب تغییرات آب و هوایی است که تهدیدی برای تولید کشاورزی در مناطق مختلف جهان است.

این اتفاق می افتد در حالی که تولیدکنندگان مواد غذایی نیز باید با تخریب خاک که ناشی از سالها کشاورزی تک فرهنگی بوده است ، مقابله کنند. این تخریب تهدید دیگری برای بهره وری زمین های کشاورزی است. مقابله با آن با ادامه استفاده از کود تنها موارد مربوط به تأثیر رواناب مزرعه بر منابع آب را تشکیل می دهد.

بنابراین ، کشاورزان در حالی که نیاز به ایجاد تغییراتی در فرآیندهای تعیین شده که به ایجاد آن شرایط کمک می کنند ، با شرایط رشد دشواری روبرو هستند (و این تغییرات مجموعه ای از خطرات مالی خود را ایجاد می کند). علاوه بر این ، در حالی که با این چالش ها کشتی می گیرد ، صنعت باید برای حمایت از رشد جمعیت ، تولید را مقیاس کند.

2. پاسخگویی به نیازهای یک جمعیت رو به رشد

شیوه های فعلی کشاورزی زمین و آب فشرده است و در عین حال به حشره کش های شیمیایی و علف کش ها نیز متکی است که می تواند به محیط زیست آسیب برساند و ممکن است برای انسان ناسالم باشد.

رویکردهای سنتی برای مقیاس بندی تولید به تبدیل زمین های جنگلی به زمین های کشاورزی متکی است ، اما این باعث افزایش ردپای محیط زیست کشاورزی می شود و همزمان توانایی سیاره را برای جذب دی اکسید کربن کاهش می دهد. با توجه به اینکه جمعیت جهانی تا سال 2050 3 میلیارد نفر رشد می کنند ، این صنعت باید راه هایی برای مقیاس تولیدی پیدا کند که آب و هوا ، کمبود آب و مسائل مربوط به کیفیت آب را که از قبل وجود دارد ، بزرگ نمی کند. همچنین پیش بینی می شود این رشد در مناطق شهری متمرکز شود و چالش های توزیع جدیدی ایجاد می کند.

بدیهی است ، این صنعت باید مدل های تولیدی جایگزین را کشف کند که ظرفیت اضافی را در تأثیرات زیست محیطی پایین تر امکان پذیر می کند ، مشابه نقشی که انرژی تجدید پذیر امروز در صنعت انرژی بازی می کند.

3. کاهش زباله

با پرداختن به یک ناکارآمدی عمده در زنجیره تأمین مواد غذایی امروز ، یک راه حل بالقوه برای تأمین نیازهای غذایی یک جمعیت رو به رشد ممکن است پیدا شود. تخمین زده می شود که 30 ٪ از مواد غذایی تولید شده در مراحل مختلف زنجیره تأمین و در خانه های مصرف کنندگان هدر می رود. اگر این روند قابل برگشت باشد ، غذای کافی برای تغذیه 2 میلیارد نفر یا کاهش انتشار جهانی 8-10 ٪ صرفه جویی می شود.

جالب اینجاست که زنجیره سرد ممکن است بخشی از محلول زباله های غذایی باشد زیرا غذاهای یخ زده بسیار کمتر از غذاهای تازه هدر می روند. غذاهای یخ زده برای ذخیره و حمل و نقل انرژی بیشتری دارند ، اما تحقیقات اخیر نتیجه گرفت که مواد غذایی یخ زده در هنگام تولید ، ذخیره سازی و زباله های مواد غذایی در نظر گرفته می شود ، در درجه اول کم مصرف تر از مواد غذایی تازه است ، زیرا زباله های غذایی بسیار پایین هستند.

یکی دیگر از راه حل های بالقوه برای زباله های مواد غذایی ممکن است به صورت غیرمعمول پدیدار شود. به دلیل هزینه های بالای زیست محیطی مرتبط با تولید خوراک دام ، برخی از سازمان ها در حال آزمایش با حشرات کشاورزی هستند تا منبع پایدار پروتئین برای خوراک دام تأمین کنند. این مزارع حشرات می توانند از زباله های غذایی برای تغذیه لاروهای حشرات استفاده کنند که سپس برای تکمیل خوراک دام به پروتئین تبدیل می شوند. بدیهی است که برخی از موانع اجتماعی وجود دارد که باید قبل از این عمل برطرف شود ، اما کشاورزی حشرات این امکان را دارد که سالانه 1. 3 میلیارد تن زباله های زیستی را به پروتئین تبدیل کند.

4- ظهور کشاورزی کنترل شده محیط زیست

تحول دیگری که نشان می دهد نوید کشاورزی محیط زیست کنترل شده (CEA) است ، که رشد محصولات زراعی در یک محیط کنترل شده است که باعث کاهش آفات و بیماری ، افزایش کارایی و افزایش عملکرد می شود. یک شکل خاص امیدوار کننده CEA ، کشاورزی عمودی داخلی است.

مزارع عمودی داخلی می توانند 90-99 ٪ از زمین ، آب و کود مورد استفاده در کشاورزی سنتی را نجات دهند و نیازی به سموم دفع آفات یا حشره کش ها ندارند. از آنجا که این فضای بسیار کارآمد است ، همچنین از حرکت نزدیکتر به مصرف کنندگان ، کاهش نیازهای حمل و نقل و برآورده کردن علاقه رو به رشد مصرف کننده به غذاهای تولید شده در محلی پشتیبانی می کند.

5- تغییر الگوهای مصرف مواد غذایی

تغییراتی که در سالهای اخیر در عادات مصرف مواد غذایی پدید آمده است ، به احتمال زیاد به رشد خود ادامه می دهد و بیشتر به نیرویی در تغییر تغییرات در زنجیره تأمین مواد غذایی تبدیل می شود. این موارد شامل رشد محصولات ارگانیک ، افزایش ترجیح غذاهای محلی و رشد تعداد مصرف کنندگان است که به عنوان وگان و گیاهخواری شناخته می شوند. بیست و شش درصد از هزاره ها ، بزرگترین جمعیت شناسی مصرف کننده امروز ، خوردن وگان یا گیاهخواری هستند.

زنجیره تأمین مواد غذایی فعلی ، که تا حد زیادی به تولید متمرکز محصولات زراعی که مسافت های طولانی به فروشگاه های خرده فروشی منتقل می شوند ، بستگی دارد ، ممکن است برای پاسخگویی به خواسته های این مصرف کنندگان مناسب نباشد و فرصتی برای تولید کنندگان کوچکتر که در بازارهای محلی خدمت می کنند ، ایجاد کند.

6. تغییر عادات خرید مصرف کننده

ما موفق شده ایم بدون ذکر همه گیر جهانی ، این موضوع را در بررسی روندها بدست آوریم ، اما هیچ انکار تغییرات ایجاد شده همه گیر وجود ندارد که تأثیر ماندگار در زنجیره تأمین مواد غذایی خواهد داشت. یکی از مهمترین آنها شتاب تجارت الکترونیکی در خرده فروشی های مواد غذایی بود. تقاضا برای خدمات الکترونیکی الکترونیکی در اوایل این بیماری همه گیر منفجر شد و به نظر می رسد اکنون دیگر به عقب برگشته است.

این امر به این دلیل است که خدمات محصولات الکترونیکی فقط نگرانی مصرف کنندگان در مورد ایمنی را برطرف نمی کنند ، آنها به نارضایتی نهفته مصرف کننده از خرید مواد غذایی پرداختند. نیمی از مصرف کنندگان می گویند که با خرید در فروشگاه ها و خدمات محصولات الکترونیکی احساس استرس می کنند ، در صورتی که بقالی ها بتوانند فرایندهای سفارش و تحقق را برای ارائه یک تجربه یکپارچه تر و بدون دردسر تر کنند ، می توانند این استرس را کاهش دهند. به طور همزمان ، تجربه خرده فروشی همچنان به تکامل می رسد تا آرامش بخش تر و تجربی شود.

آماده شدن برای آنچه بعدی است

سخت ترین چیز در مورد پیش بینی آینده ، گرفتن زمان مناسب است. به عنوان یک جامعه ، ما تمایل داریم میزان تغییراتی را که می تواند در یک سال اتفاق بیفتد بیش از حد ارزیابی کنیم و تغییراتی را که در طی ده سال امکان پذیر است ، دست کم بگیریم.

چندین روند ارائه شده در اینجا تهدیدهای واقعی برای زنجیره تأمین مواد غذایی ایجاد می کند و ممکن است برای به حداقل رساندن تأثیر آنها نیاز به سرمایه گذاری های قابل توجه دولت و خصوصی داشته باشد. اما جایگزین صرفاً نادیده گرفتن این روندها کمتر امکان پذیر می شود. ما باید برای آماده سازی برای آینده زنجیره تأمین مواد غذایی اقداماتی را انجام دهیم و آینده تقریباً به طور جدی به اتوماسیون متکی خواهد بود ، که موضوع پست بعدی ما خواهد بود.< Span> سخت ترین چیز در مورد پیش بینی آینده ، گرفتن زمان مناسب است. به عنوان یک جامعه ، ما تمایل داریم میزان تغییراتی را که می تواند در یک سال اتفاق بیفتد بیش از حد ارزیابی کنیم و تغییراتی را که در طی ده سال امکان پذیر است ، دست کم بگیریم.