چرا آمریکا باید رهبری کند

به عنوان قدرت جهانی که در مرحله جهانی قرار می گیرند ، آمریکایی ها در مورد نقشی که کشورشان باید بازی کند ، بحث می کنند. دکتر کاگان پرونده خود را برای یک شرکت درگیر آمریکا ارائه می دهد.

رابرت کاگان

نظم جهانی لیبرال که پس از جنگ جهانی دوم ایجاد شده است ، امروزه توسط نیروهای مختلف-توسط دولت های قدرتمند اقتدارگرا و جنبش های بنیادگرایانه ضد لیبرال و همچنین با تغییرات طولانی مدت در اقتصاد جهانی-به چالش کشیده می شود. رقابت عالی قدرت بازگشت.

در اروپا ، روسیه از زمان جنگ جهانی دوم اولین حمله مرزی به یک کشور همسایه را آغاز کرده است. در شرق آسیا ، چین در حال گسترش دسترسی خود به عنوان یک قدرت نظامی است و به دنبال هژمونی اقتصادی و استراتژیک در معرض خطر بی ثبات کردن آن منطقه بحرانی است. در خاورمیانه ، ایران تأثیر خود را گسترش می دهد و جهادی های اسلامی کنترل قلمرو بیشتری را به دست آورده اند.

در مواجهه با این آشفتگی ، بسیاری از آمریکایی ها به شک و تردید در مورد اینکه آیا ایالات متحده می تواند در پاسخ انجام دهد یا باید انجام دهد ، شک کرده اند. بسیاری تصور می کنند که این مهم نیست که چه اتفاقی می افتد فراتر از سواحل آمریکا یا اینکه ایالات متحده دیگر خرد و ظرفیتی برای شکل دادن به وقایع و جلوگیری از انجام دیگران را ندارد.

تنها هفت سال پیش ، صاحبنظران در حال صحبت از "دنیای پس از آمریکا" بودند ، با ایالات متحده در حال کاهش و "افزایش بقیه". این روزها ، با این حال ، به نظر می رسد که پیش آگهی در بهترین حالت زودرس بوده است.

تنها هفت سال پیش ، صاحبنظران در حال صحبت از "دنیای پس از آمریکا" بودند ، با ایالات متحده در حال کاهش و "افزایش بقیه". این روزها ، با این حال ، به نظر می رسد که پیش آگهی در بهترین حالت زودرس بوده است.

آمریکا به طور قابل توجهی از رکود بزرگ بهبود یافته است ، در حالی که "ظهور بقیه" که یک بار هلید شده است متوقف شده است. بسیاری از سراسر جهان که زمانی درگیری های آمریکایی در خارج از کشور را به عنوان "هژمونیک" رد کردند ، اکنون به دنبال مشارکت بیشتر آمریکا در امور بین الملل هستند.

در بین عموم مردم آمریکا ، نشانه هایی از پذیرش بیشتر به نقش جهانی فعال تر آمریکا نیز وجود دارد. با این حال ، آنچه برای اکثر آمریکایی ها از دست رفته است ، احساس استراتژی و هدف در سیاست خارجی آمریکا است.

در طول جنگ سرد ، ترس از اتحاد جماهیر شوروی و کمونیسم بین المللی همیشه توافق نامه ای را برای سیاست ایجاد نمی کرد ، اما برای اکثر آنها پاسخی را ارائه می داد ، که چرا ایالات متحده نیاز به ایفای نقش بین المللی دارد و این نقش باید باشد. امروز ، رهبران سیاسی ما باید به آمریکایی ها یادآوری کنند که علایق اساسی ما هنوز با حمایت از نظم جهانی - اقتصادی ، سیاسی و استراتژیک - که در پایان جنگ جهانی دوم تأسیس شده است ، به بهترین وجه خدمت می کنند و این امر بیشتر تقویت و تقویت شده استانقلابهای 1989. آمریکایی ها باید نقش اصلی کشور خود را در حفظ نظم بین المللی فعلی بشناسند و اراده استفاده از قدرت و نفوذ قابل توجه خود را برای حمایت از آن نظم در برابر چالش های اجتناب ناپذیر خود ایجاد کنند.

این به چه چیزی نیاز دارد؟مهمتر از همه ، این به معنای کار برای خنثی کردن هر سه ستون-سیاست ، اقتصاد ، امنیت-چیزی است که نظم جهانی به رهبری آمریکا را بسیار قابل توجه کرده است. تمایل به جدا کردن سیاست ، اقتصاد و امنیت - "ایده آل ها" از "علایق" ، حمایت از دموکراسی از دفاع از امنیت وجود دارد - اما در نظم جهانی کنونی همه آنها مرتبط بوده اند.

با این واقعیت شروع کنید که نظم جهانی که از آزادی پشتیبانی می کند ، فقط توسط ملل آزاد پشتیبانی می شود. حمایت از دموکراسی فقط موضوع حفظ ایمان با ارزشهای خودمان نیست. این یک موضوع امنیت ملی است. بنابراین آمریکایی ها و سایر مردمان آزاد که از نظم جهانی فعلی بهره مند می شوند و از آنها حمایت می کنند ، بنابراین علاقه ای به حمایت از دموکراسی در آنجا دارند که در آن وجود دارد و برای اصلاحات بیشتر دموکراتیک در ملل استبدادی جهان ، از جمله دو استبدادی قدرت بزرگ.

حمایت از دموکراسی فقط موضوع حفظ ایمان با ارزشهای خودمان نیست. این یک موضوع امنیت ملی است.

در سیاست های اقتصادی خود ، آمریکایی ها باید به ارتقاء و تقویت رژیم بین المللی تجارت آزاد و رژیم بازار آزاد ادامه دهند. این البته به معنای بازگرداندن اقتصاد خود در یک دوره رشد پایدار است. این به معنای انجام کار بهتر در آموزش و آموزش آمریکایی ها برای رقابت با دیگران در یک اقتصاد بین المللی به طور فزاینده رقابتی است. این به معنای فراهم کردن یک محیط سالم برای نوآوری تکنولوژیکی است.

اما این همچنین به معنای مقاومت در برابر وسوسه های حمایت گرایانه و استفاده از نفوذ آمریکا ، به همراه سایر کشورهای بازرگانی آزاد است تا در برابر برخی از تمایلات سرمایه داری ایالتی در چین و جاهای دیگر عقب نشینی کند. به دست آوردن تصویب کنگره از مشارکت بین اقیانوس آرام ، یا TPP ، و سپس حرکت به توافق در مورد تجارت و مشارکت سرمایه گذاری فراتر از اقیانوس اطلس با اروپا ، بسیار مهم است و نه فقط برای مزایای اقتصادی آنها. آنها همچنین یک گام مهم در بافتن دنیای دموکراتیک از نزدیک با هم هستند.

اما این همچنین به معنای مقاومت در برابر وسوسه های حمایت گرایانه و استفاده از نفوذ آمریکا ، به همراه سایر کشورهای بازرگانی آزاد است تا در برابر برخی از تمایلات سرمایه داری ایالتی در چین و جاهای دیگر عقب نشینی کند.

به ویژه در آسیا ، این بیشتر از یک مسئله تجارت است. اگرچه ایالات متحده از این توافق نامه بهره مند می شود ، اما مهمتر از همه یک مسئله استراتژیک است. ایالات متحده و چین در یک رقابت در طیف قدرت و نفوذ قفل شده اند.

از نظر نظامی ، چینی ها به دنبال انکار دسترسی آمریکا به منطقه هستند و امیدوارند که از این طریق ایالات متحده را از متحدین خود تقسیم کنند. از نظر اقتصادی ، چین دوست دارد آسیا را به منطقه ای از هژمونی چینی تبدیل کند ، جایی که هر رابطه اصلی تجارت با پکن است. در چنین دنیایی ، ایالات متحده یک بازنده خالص است - امنیت پرهزینه را برای متحدین فراهم می کند اما چیز دیگری نیست ، در حالی که چین پاداش های اقتصادی را به دست می آورد و قلب و ذهن و کتاب های جیبی را از بازیکنان منطقه می گیرد.

سرانجام ، موضوع قدرت سخت آمریکا وجود دارد. آنچه از زمان روم صادق است امروز صادق است: هیچ نظم جهانی بدون قدرت برای حفظ آن ، شکل دادن به هنجارهای خود ، حمایت از نهادهای خود ، دفاع از سین های سیستم اقتصادی خود و حفظ صلح وجود ندارد. قدرت نظامی را می توان مورد آزار و اذیت قرار داد ، به صورت ناخواسته و ناکارآمد به دست آورد. این می تواند برای پاسخ به مشکلاتی که نمی تواند پاسخ دهد یا پاسخی نداشته باشد ، مستقر شود. اما این نیز ضروری است. هیچ ملتی یا گروهی از ملل که از قدرت خودداری می کردند نمی توانند انتظار داشته باشند که هر نوع نظم جهانی را حفظ کنند.

اگر ایالات متحده مانند مدافع کمتری از نظم فعلی به نظر برسد ، این دستور شروع به پرده برداری می کند. این امروز همانطور که از زمان جنگ جهانی دوم وجود دارد ، صادق است که ایالات متحده فقط از ظرفیت و مزایای جغرافیایی منحصر به فرد برای تأمین امنیت جهانی برخوردار است. بدون ایالات متحده نمی توان تعادل قدرت پایدار در اروپا یا آسیا داشت. و در حالی که ما می توانیم در مورد قدرت نرم و قدرت هوشمند صحبت کنیم ، آنها هنگام رویارویی با قدرت نظامی خام ، از ارزش محدودی برخوردار بوده اند.

با وجود همه صحبت های سست از کاهش آمریکایی ، در قلمرو نظامی است که مزایای ایالات متحده واضح تر است. حتی در سایر حیاط خلوت های قدرتمند دیگر ، ایالات متحده این ظرفیت را به همراه متحدین قدرتمند خود حفظ می کند تا از چالش های نظم امنیتی جلوگیری کند. اما بدون تمایل ایالات متحده برای ایفای نقش در ایجاد تعادل در مناطق دور افتاده جهان ، این سیستم تحت رقابت نظامی بی حد و حصر قدرتهای منطقه ای قرار می گیرد.

این سیستم بدون تمایل ایالات متحده برای ایفای نقش تعادل در مناطق دور افتاده جهان ، تحت رقابت نظامی بی حد و حصر قدرتهای منطقه ای قرار خواهد گرفت.

امروز ، در نتیجه قانون کنترل بودجه و عدم تمایل عمومی به هزینه کافی برای دفاع ، توانایی آمریکا در ایفای این نقش حیاتی به طور فزاینده ای مورد سؤال قرار می گیرد. هزینه های دفاعی فعلی بحران آمادگی را در داخل نیروهای مسلح ایجاد کرده است. فقط تعداد معدودی از تیپ های ارتش برای استفاده در یک بحران در دسترس هستند.

ارتش مجبور به قطع 40،000 سرباز از نیروی فعال خود می شود. کشتی های بسیار کمی برای حضور در ایالات متحده در چندین نقاط مهم که در سراسر جهان جوانه زده اند وجود دارد. به عنوان هیئت مدیره دفاع ملی با حزب دو حزب ، با بیانیه کنگره ، ارتش آمریكا باید بتواند در چندین تئاتر ، نه فقط یكی ، حتی در هنگام انجام جنگ در مقیاس بزرگ ، از تجاوز در چندین تئاتر جلوگیری یا جلوگیری كند. باید بتواند با داعش مبارزه کند و ایران را در خاورمیانه باز کند ، روسیه را در اروپا و سوریه باز کند و در آسیا کره شمالی را باز کند و در مقابل یک چین رو به رشد ، ثبات را حفظ کند.

تهدیدی را که اکنون توسط ایران ایجاد شده است در نظر بگیرید. هرچه کسی در مورد توافق هسته ای اخیراً به هم فکر کند ، هر استراتژی جدی با هدف مقاومت در برابر سلطه ایران نیز نیاز به مقابله با ایران در چندین جبهه میدان نبرد خاورمیانه دارد.

در سوریه ، نیاز به یک سیاست مصمم برای از بین بردن متحد نزدیک ایران ، بشر اسد ، با استفاده از نیروی هوایی ایالات متحده برای تأمین پوشش غیرنظامیان و ایجاد یک منطقه امن برای سوری ها که مایل به جنگ هستند. در عراق ، نیاز به استفاده از نیروهای آمریکایی برای عقب نشینی و نابودی نیروهای دولت اسلامی دارد تا ما مجبور نباشیم به قدرت ایران برای انجام کار اعتماد کنیم.

به طور کلی ، این امر نیاز به تعهد نظامی بیشتر ایالات متحده به منطقه دارد ، واژگونی هم درک شده و هم از عقب نشینی واقعی قدرت آمریکا. و بنابراین نیاز به واژگونی روند نزولی در هزینه های دفاعی ایالات متحده دارد ، که باعث شده است که ارتش حتی فکر کردن در مورد پرداختن به این چالش ها را سخت تر کند ، در صورتی که از این کار خواسته شود.

چالشی که امروز با آن روبرو هستیم این است که تصمیم بگیریم که آیا این نظم جهانی لیبرال ارزش دفاع از آن را دارد و اینکه آیا ایالات متحده هنوز مایل به ایفای نقش قهرمان اصلی خود است یا خیر. پاسخ هر دو سؤال باید "بله" باشد ، اما نیاز به تجدید رهبری آمریکا در سیستم بین المللی ، از نظر اقتصادی ، سیاسی و استراتژیک دارد.

همچنین نیاز به درک تجدید شده در مورد اینکه نظم جهانی لیبرال کنونی چه برای آمریکایی ها و هم برای مردم در سراسر جهان چقدر مهم و منحصر به فرد است ، نیاز دارد. واقعیت ساده این است که برای همه مشکلات و رنج 70 سال گذشته ، دوره از پایان جنگ جهانی دوم در تاریخ نسل بشر بی نظیر بوده است.

دوره از پایان جنگ جهانی دوم در تاریخ نژاد بشر بی نظیر بوده است. دولت دموکراتیک ، زمانی نادر ، در هر قاره ، در هر قاره ، برای مردم از همه نژادها و مذاهب به بیش از 100 کشور در سراسر جهان گسترش یافته است.

رشد بی سابقه ای در سعادت رخ داده است. میلیارد ها نفر از فقر برداشته شده اند. دولت دموکراتیک ، زمانی نادر ، در هر قاره ، در هر قاره ، برای مردم از همه نژادها و مذاهب به بیش از 100 کشور در سراسر جهان گسترش یافته است. اگرچه این دوره با جنگ مشخص شده است ، صلح در بین قدرتهای بزرگ حفظ شده است. هیچ عود دو جنگ جهانی ویرانگر در نیمه اول قرن بیستم صورت نگرفته است.

این نظم جهانی برای میلیاردها دلار در سراسر جهان بسیار جذاب بوده است ، اما همچنین به منافع آمریکایی خدمت کرده است. هر نظم جهانی دیگر ، روشی که ایالات متحده مجبور به برقراری قدرت و نفوذ به چین و روسیه یا آنچه محتمل است ، نزول به اختلال باشد ، بعید است که به منافع آمریکایی ها نیز خدمت کند.