نحوه انتخاب روانکار صنعتی

انتخاب روانکار مناسب برای طراحی انتقال قدرت صنعتی می تواند کار دشواری باشد، زیرا روان کننده های صنعتی انواع و فرمول های مختلفی دارند و بسیاری از صنایع به روان کننده هایی نیاز دارند که مقررات و استانداردهای خاصی را رعایت کنند. در اینجا چند نکته برای سهولت در انتخاب وجود دارد.

برای دهه ها، تامین کنندگان روان کننده در حال توسعه و تولید روان کننده های تخصصی متناسب با نیازهای کاربردهای صنعتی بوده اند. الزامات فنی کلی وجود دارد که همه روان کننده ها باید رعایت کنند، از جمله کاهش اصطکاک و سایش، محافظت در برابر خوردگی، اتلاف گرما و آب بندی. اما بسته به شرایط عملیاتی و فرآیندهای تولید در کارخانه، ممکن است انتظار می رود که روان کننده ها دارای خواص اضافی نیز باشند.

روان کننده های عمومی یا مصنوعی؟یکی از اولین سوالاتی که یک تامین کننده روانکار باید بپرسد این است که آیا روانکاری تجهیزات در فواصل زمانی منظم حفظ می شود یا اینکه آیا باید تا آخر عمر روغن کاری شود. پاسخ به این سوال کمک می کند تا مشخص شود که آیا استفاده از یک روان کننده عمومی یا یک روان کننده مصنوعی مصنوعی مناسب تر است.

روغن ها، گریس ها، خمیرها و واکس ها و پوشش های چسبانده شده رایج ترین دسته روان کننده های صنعتی هستند. به طور معمول، یک روان کننده روغن حاوی 95٪ روغن پایه (اغلب روغن های معدنی) و 5٪ مواد افزودنی است. در مقابل، گریس ها از روغن های پایه روان کننده تشکیل می شوند که با یک صابون مخلوط می شوند تا یک ساختار جامد تشکیل دهند. خمیرها حاوی روغن های پایه، مواد افزودنی و ذرات روان کننده جامد هستند. در نهایت، واکس های روان کننده از هیدروکربن های مصنوعی، آب و یک عامل امولسیون کننده تشکیل شده اند که با فراتر رفتن از یک درجه حرارت معین، سیال می شود.

اکثر روان کننده های روغن، از جمله بسیاری از روغن های موتور، تقطیر روغن های معدنی نفت خام (نفت) هستند، در حالی که روان کننده های روغن مصنوعی نیز استفاده می شود. روغن های مصنوعی مانند پلی آلفائولفین ها (PAOs) یا استرهای مصنوعی به طور مصنوعی از سایر ترکیبات تولید می شوند. به همین دلیل، ترکیب کاملاً متفاوت از روغن نفتی است. خلوص و یکنواختی بالاتر آنها چندین ویژگی افزایش یافته مانند شاخص ویسکوزیته، پایداری اکسیداسیون و رنگ را فراهم می کند.

همچنین روغن های نیمه سنتتیک (همچنین به آنها مخلوط مصنوعی نیز گفته می شود) وجود دارد که ترکیبی از روغن معدنی و مصنوعی است. این دسته از روان کننده ها بسیاری از مزایای روغن مصنوعی را با کسری از هزینه ارائه می کنند.

با انتخاب روغن مصنوعی ، به طور کلی تهیه خواص مکانیکی و شیمیایی برتر از آنهایی که در روغنهای معدنی سنتی یافت می شوند. هنگامی که یک تولید کننده یک روان کننده مصنوعی مناسب را با ویژگی های عملکرد مورد نیاز برای یک برنامه انتقال قدرت مشخص نمی کند ، این طراحی ممکن است یک متخصص خاص یا روان کننده "بهینه شده" را ضروری کند.

اگر تجهیزات به طور مرتب روغن کاری شوند ، روان کننده مصنوعی یا تخصصی که برای مدت زمان طولانی طراحی شده اند ، معمولاً غیر ضروری است. در این حالت ، روان کننده فقط برای رعایت استانداردهای اساسی عملکرد نیاز دارد و مرتباً دوباره پر می شود.

از طرف دیگر ، اگر تجهیزات برای زندگی روغن کاری شوند ، روغنهای پایه مصنوعی اغلب برای بسیاری از مزایای آنها توصیه می شوند:

• عملکرد ویسکوزیته با درجه حرارت پایین • کاهش از دست دادن تبخیر • کاهش اصطکاک و کاهش ساییدگی • کارآیی بهبود یافته • ثبات شیمیایی و مقاومت در برابر مشکلات سوخت روغن • فواصل تخلیه طولانی مدت

با وجود فواید فراوان ، روان کننده های مصنوعی نیز به دلیل یک ضرر متمایز هزینه شناخته می شوند. اما ممکن است هزینه با فواصل تغییر طولانی کاهش یابد ، زیرا روان کننده های مصنوعی و تخصصی می توانند پنج برابر بیشتر یا بیشتر از روان کننده های غیر سنتز در هنگام استفاده از روغن پایه با کیفیت بالا باشند.

عواملی که بر انتخاب تأثیر می گذارند ، نیاز اصلی برای انتخاب روان کننده مناسب ، ویسکوزیته روغن پایه است. برای انتخاب ویسکوزیته مناسب ، تأمین کننده روان کننده باید اطلاعات کلیدی در مورد برنامه مورد نظر را جمع آوری کند:

• سرعت عملیاتی محور (متغیر یا ثابت) • نوع خاص اصطکاک (مانند کشویی یا نورد) • شرایط بار و محیط زیست • استانداردهای صنعت

به عنوان مثال ، برخی از روان کننده ها مانند روغنهای PAG (پلی الكیلن گلیکول) برای اصطکاک کشویی مناسب هستند ، اما برای اصطکاک نورد نامناسب هستند. به همین ترتیب ، از روغنهای PAO برای اصطکاک نورد استفاده می شود و می تواند برخی از اصطکاک کشویی را کنترل کند ، در حالی که روان کننده های سیلیکون و PFPE معمولاً برای دماهای بسیار بالا استفاده می شوند.

اشتباهات متداول در روغن کاری اجزای انتقال برق در مرحله جمع آوری اطلاعات ، صاحبان تجهیزات اغلب اشتباه می کنند که از برخی از جزئیات اصلی برنامه استفاده می کنند که می تواند تأثیر قابل توجهی در عملکرد روان کننده حاصل داشته باشد. ارائه هرچه بیشتر اطلاعات و خاص بودن ، مهم است ، زیرا این امر به تیم و تهیه کننده طراحی و مهندسی کمک می کند تا روان کننده را که به بهترین وجه مناسب است ، شناسایی کند.

یکی دیگر از اشتباهات رایج که صاحبان تجهیزات مرتکب می شوند، انتخاب روان کننده صرفاً بر اساس قیمت است. مسلماً تفاوت زیادی در قیمت روان کننده های مصنوعی یا تخصصی و روان کننده های عمومی وجود دارد. برخی از روانکارهای مصنوعی یا تخصصی 50 تا 500 درصد گرانتر از روانکارهای عمومی هستند، اما قیمت هر کیلوگرم نباید تنها عامل تعیین کننده در انتخاب باشد.

عوامل دیگری که باید در نظر گرفته شوند عبارتند از:

• کاهش هزینه های عملیاتی ناشی از خرابی کمتر • بهبود استفاده از نیروی کار (زیرا زمان کمتری برای روغن کاری مجدد و نگهداری لازم است) • صرفه جویی قابل اندازه گیری در انرژی و افزایش خروجی

اغلب، هنگامی که یک تامین کننده برای یک کاربرد خاص توصیه روانکار می کند و آن کاربرد موفقیت آمیز است، مشتری می خواهد از همان روانکار در برنامه دیگری استفاده کند. متأسفانه، این معمولاً یک گزینه نیست. به یاد داشته باشید، هر کاربرد متفاوت است، و در حالی که ممکن است یک روان کننده برای کاربرد بلبرینگ به خوبی کار کند، احتمالاً عملکرد یکسانی را برای کاربردهای بلبرینگ متفاوت ارائه نخواهد کرد.

در نهایت اولین قدم در انتخاب روانکار مناسب، انتخاب تامین کننده روانکار مناسب است. به دنبال تامین کننده ای باشید که مستندات کیفی و داده های آزمایش دقیق را ارائه کند که سازگاری و کیفیت محصول پیشنهادی را نشان دهد. یک تامین کننده معتبر زمان خود را صرف آموزش تیم های طراحی می کند تا بتوانند در مورد تجهیزات روانکاری تصمیمات شایسته بگیرند.